1. Թռչնորս, ով, օդանավակայան, բարձրորակ, վոլեյբոլ, կրկնօրինակ, հայորդի, մեղմօրոր, չօգնել, գիշերօթիկ, կիրակնօրյա, անորակ, ոսկեզօծել, ջրօրհնեք, այսօրինակ, հանրօգուտ, ովքեր, Ոդիսևս, միջօրե, տափօղակ,  անօգնական, կիրակնօրյա, շտապօգնություն, բնօրրան, օրեցօր, հանապազօրյա, ցածրորակ, ոհմակ, վոլտ, արծաթազօծ, փոխօգնություն:

2. Հակաօդային, օազիս, որսորդ, չարորակ, օբյեկտ, ոսկեզօծել, օդերևութաբանական, օրըստօրե, օրացույց, որթ, որձ, օձ, օձագալար, օձիք, ամենաորակյալ, Որմիզդուխտ, հայորդի, արջորս, ջրօրհնեք, Վոլգոգրադ:

Ազգային էպոսը լեգենդ է, որը նկարագրում է տվյալ ազգի ծագումը, զարգացումը և պատմությունը: Հայկական մշակույթում առանձնահատուկ տեղ է գրավում «Սասնա ծռեր» ազգային էպոսը, որը ծնունդ է առել Սասուն գավառում, որը եղել է Մեծ Հայքի Աղձնիք նահանգում: հետագայում էպոսը մշակել են տարբեր հեղինակներ, գրողներ։ Այժմ ամենատարածված տարբերակն է Հովհ․ Թումանյանի մշակածը։

Էպոսում գործում են հերոսների չորս սերունդ, ու «Սասնա ծռերը» բաղկացած է վիպական 4 մասից կամ ճյուղից, որոնցից յուրաքանչյուրը կոչվում է հերոսների մեկ սերնդի անունով՝ «Սանասար և Բաղդասար», «Մեծ Մհեր», «Սասունցի Դավիթ» և «Փոքր Մհեր»:

Էպոսի առաջին հերոսները Սանասարն ու Բաղդասարն էին, նրանք հայոց Գագիկ թագավորի աղջկա՝ Ծովինարի տղաներն էին: Ծովինարը հայրենի հողը լքելուց առաջ մեկ լիքը բուռ և մեկ կիսատ բուռ ջուր էր խմել Կաթնաղբյուրից: Լիքը բռից ծնվում է խոշորակազմ և ուժեղ Սանասարը, իսկ կիսատ բռից՝ փոքրակազմ Բաղդասարը: Այնուհետև մեծանալով և հզորանալով եղբայրները կռվում են խալիֆայի զորքի դեմ, հաղթում նրան և փախչելով Բաղդատի խալիֆի իշխանությունից՝ գալիս են հայրենի Սասունում բերդ կառուցում, հզորացնում և շենացնում այն:

Սանասարին հաջորդում է իր որդիներից ամենաքաջը՝ Մհերը: Մեծ Մհերին նաև ասում էին Առյուծաձև Մհեր, քանի որ նա հաղթել էր առյուծին հետ, որը փակել էր հացի ճանապարհը, և մեջտեղից երկու կես արել: Մհերը նաև հաղթում է Մըսրա Մելիքին և Սասունն ազատում հարկերից:

Տարիներ անց Մհերն ունենում է տղա, որի անունը դնում են Դավիթ։ Բայց Դավիթի ծնվելուց անմիջապես հետո Մհերն ու իր կինը մահանում են։ Նրան մեծացնում է իր հորեղբայր Ձենով Օհանը։ Դավիթը էպոսի առանցքային կերպարն է։ Նա կռվում է Մըսրա Մելիքի հետ, հաղթում է նրան և ազատում Սասունը արաբներից։ Դավիթն ունենում է մեկ որդի՝ Փոքր Մհերը, որին մահից առաջ անիծում է՝ անմահ լինես ու անժառանգ, քանի որ մենամարտի էր բռնվել իր հետ՝ չիմանալով որ իր հայրն է:

Հայոց էպոսի հերոսները ոչ միայն պայքարում էին օտար նվաճողների դեմ, այլև օգնում գյուղացուն առօրյա աշխատանքներում: Նրանք գերմարդկային ուժով հսկաներ էին, որոնք մեծանում էին ոչ թե օր օրի, այլ ժամ առ ժամ: Նրանք բարի էին, միամիտ և պարզ։ Հենց այս պատճառով էլ էպոսի հերոսներին տրվել է «ծուռ» մականունը: